Υποθυρεοειδισμός, υπερθυρεοειδισμός, θυρεοειδίτιδα Hashimoto, νόσος Graves, βρογχοκήλη, όζοι του θυροειδούς… είναι συχνά όροι που φοβίζουν ή μπερδεύουν τους νέους ασθενείς! Αυτό που μπερδεύει περισσότερο όμως, είναι όσα ακούς για τη δίαιτα και τα κιλά σε αυτές τις καταστάσεις. Αν ανήκεις σε εκείνους που ο θυροειδής τους ξεκίνησε να υπερ- ή υπο-λειτουργεί, αυτό το άρθρο γράφτηκε για να απλοποιήσεις στο μυαλό σου όσα έχουν να κάνουν με τη διατροφή και το βάρος σου από δω και πέρα.

Ο θυροειδής με μια ματιά

Ο θυροειδής αδένας είναι ένας πολύ μικρός ιστός (μόλις 20γρ) που βρίσκεται στη βάση του λαιμού σου. Παρά όμως, το μικρό του μέγεθος έχει δράσεις σπουδαίες και καταλυτικές για το σώμα σου που πετυχαίνει με την έκκριση των θυρεοειδικών ορμονών, Τ3 (τριιωδοθυρονίνη) και Τ4 (θυροξίνη). Μερικές, λοιπόν, λειτουργίες τους είναι:

  • επηρεάζουν το μεταβολισμό σου (τις καύσεις σου δηλαδή) αλλά και τη διαχείριση των υδατανθράκων, πρωτεϊνών και λιπαρών στο σώμα σου
  • εμπλέκονται στη θερμορρύθμιση του σώματός σου και ενεργοποιούν τη σύνθεση των ερυθρών κυττάρων στο αίμα
  • είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη του εγκεφάλου κατά την ενδομήτριο ζωή όσο και μετά, για την ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος,
  • συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος αλλά και των γεννητικών αδένων

Οι θυρεοειδικές ορμόνες έχουν σαν βασικό συστατικό τους το ιώδιο!

Όπως καταλαβαίνεις από το εύρος των φυσιολογικών διεργασιών που ελέγχει ο θυροειδής, η εύρυθμη λειτουργία του είναι θεμελιώδης. Οι παθολογίες που συνδέονται με το θυροειδή βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα του υπερ-θυρεοειδισμού και του υπο-θυρεοειδισμού. Ξεχωριστή κατάσταση είναι οι περιπτώσεις κακοήθειας.

Υπερθυρεοειδισμός

Ο υπερθυρεοειδισμός είναι μια διαταραχή στη λειτουργία του θυροειδή αδένα ο οποίος υπερ-λειτουργεί και κατά συνέπεια, εκκρίνει υπερβολική ποσότητα των θυροειδικών ορμονών. Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις στοχεύουν είτε να μπλοκάρουν τη δραστηριότητα του αδένα (φάρμακα), είτε να τον καταστήσουν μη ενεργό (χρήση ραδιενεργού ιωδίου), είτε να τον αφαιρέσουν (χειρουργικά). Αυτό που πρέπει να ξέρεις είναι ότι, πρόκειται για ένα κοινό νόσημα που ανταποκρίνεται πολύ καλά στη φαρμακευτική θεραπεία που υπάρχει διαθέσιμη!

Πού οφείλεται;

Η πιο συχνή αιτιολογία για τον υπερθυροειδισμό είναι η νόσος του Graves – ένα αυτοάνοσο νόσημα κατά το οποίο το σώμα μας δημιουργεί, εσφαλμένα, αντισώματα που τελικά αυξάνουν την έκκριση της ορμόνης TSH η οποία είναι υπεύθυνη για την ρύθμιση της δράσης του θυροειδή. Επόμενες αιτιολογίες είναι η παρουσία οζώδους βρογχοκήλης, τοξικά αδενώματα ή φλεγμονές του θυροειδούς. Πιο σπάνια, υπερθυρεοειδισμός μπορεί να προκληθεί από υπερβολική πρόσληψη θυρεοειδικών ορμονών ή ιωδίου εξωγενώς (π.χ. από φαρμακευτική αγωγή ή τροφή).

Στην Ευρώπη, ο υπερθυρεοειδισμός εμφανίζεται με συχνότητα 0.8%. Είναι επίσης πιο συχνό σε μεγαλύτερες ηλικίες και στις γυναίκες!

Πώς θα το καταλάβεις;

Τη διάγνωση για υπερθυρεοειδισμό θα κάνει ο ιατρός σου, ειδικότητας ενδοκρινολόγου, αξιολογώντας αρχικά τις βασικές ορμονολογικές εξετάσεις σου για τις τρεις ορμόνες (TSH, T3, T4). Επιπλέον, μπορεί να συνταγογραφήσει και πιο εξειδικευμένες αιματολογικές ή απεικονιστικές εξετάσεις. Τα συμπτώματα που μπορεί να υποψιάσουν κάποιον για τη νόσο είναι:

  • Η απώλεια βάρους παρά την αυξημένη όρεξη
  • Η μυική αδυναμία και το αίσθημα κοπώσεως
  • Η εμφάνιση αϋπνιών, το θερμό δέρμα και οι εφιδρώσεις
  • Η εμφάνιση ταχυκαρδίας και ενδεχομένως ένας λεπτός τρόμος των χεριών
  • Οι νευροψυχικές διαταραχές τύπου μειωμένη συγκέντρωση, ανησυχία, νευρικότητα, συναισθηματική αστάθεια.

Το ψυχολογικό στρες και το κάπνισμα αποτελούν παράγοντες κινδύνου για εμφάνιση υπερθυρεοειδισμού!

Επιπλοκές που συνδέονται με τον υπερθυρεοειδισμό

Ασθενείς με υπερθυρεοειδισμό βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο να εφανίσουν κάποια καρδιαγγειακή νόσο ειδικότερα αν αφορά σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας.  Χαρακτηριστικά, φαίνεται να έχουν 3 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης κολπικής μαρμαρυγής σε σχέση με συνομήλικους τους που δεν πάσχουν από υπερθυρεοειδισμό. Άλλες επιπλοκές που συνδέονται με τον υπερθυρεοειδισμό είναι η εμφάνιση οστεοπόρωσης και διαταραχές στο αναπαραγωγικό σύστημα και στη γονιμότητα.

Διατροφικοί στόχοι

Διατροφική προτεραιότητά στη περίπτωση του υπερθυρεοειδισμού είναι η μέτρια πρόσληψη ιωδίου. Οι διατροφικές συστάσεις ορίζουν κατανάλωση 130-150 μg/ημέρα. Την ίδια στιγμή, η κύρια πηγή ιωδίου στην ελληνική διατροφή είναι το αλάτι (ιωδιούχο αλάτι) προσφέροντας περίπου 300 μg ανά κουταλάκι του γλυκού. Περιέχεται όμως και στα ψάρια, τα θαλασσινά και τα οστρακοειδή – χαρακτηριστικά μία μερίδα ψαριού προσφέρει περίπου 150 μg. Λιγότερο συνηθισμένες στην ελληνική κουζίνα πηγές ιωδίου είναι τα φύλλα νόρι ή άλλα αντίστοιχα προϊόντα από φύκια και τα προϊόντα σόγιας.

Μην ξεχνάς ότι, πηγές ιωδίου στις οποίες μπορεί να εκτίθεσαι συχνά αποτελούν και φάρμακα, αντισηπτικά ή και συντηρητικά τροφίμων.

Αν ανήκεις σε εκείνους που βλέπεις θετικά το «σύμπτωμα» απώλειας βάρους, να σου πούμε ότι πρόκειται για καταβολικές διεργασίες που καταλήγουν σε απίσχναση – αποδυναμωμένο σώμα. Αυτό δεν είναι θεμιτό. Στόχος σου, αντίθετα, θα πρέπει να είναι ένα υγιές βάρος για ένα δυνατό σώμα. Από την άλλη, οι υψηλές μεταβολικές διεργασίες καύσεων σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να δημιουργούν την ανάγκη για περισσότερες βιταμίνες και μέταλλα, πέρα από ενέργεια.

Σε μία επιδημιολογική έρευνα του 2015 στην Αμερική είχε φανεί ότι ανάμεσα σε όσους ακολουθούν ένα διατροφικό μοντέλο με βάση τη χορτοφαγική διατροφή, η συχνότητα εμφάνισης της νόσου είναι σημαντικά χαμηλότερη, 25-50% συγκριτικά με δίαιτες που περιλαμβάνουν κρέας. Μένει να επαληθευτεί από μεγαλύτερες και πιο εξειδικευμένες μελέτες το κατά πόσο μια χορτοφαγική διατροφή θα μπορούσε, όντως, να λειτουργήσει προστατευτικά.

Τέλος, φαίνεται ότι άτομα που πάσχουν από κοιλιοκάκη (δυσανεξία στη γλουτένη) είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν άλλα αυτoάνοσα όπως η νόσος του Graves. Η πιθανότητα αυτή όμως, μειώνεται σημαντικά ακολουθώντας αυστηρή δίαιτα χωρίς γλουτένη πού ούτως ή άλλως είναι μονόδρομος για τους ασθενείς με κοιλιοκάκη.

Υποθυρεοειδισμός

Ο υποθυρεοειδισμός είναι μια παθολογική κατάσταση στην οποία ο θυροειδής αδένας δεν καταφέρνει να εκκρίνει επαρκή ποσότητα των ορμονών Τ3 και Τ4. Αυτό μπορεί να είναι είτε λόγω άμεσης διαταραχής της λειτουργίας του αδένα, είτε ανεπαρκούς διέγερσής του από την TSH. Οι ορμόνες αυτές υποκαθίστανται με φαρμακευτική λήψη από τον ασθενή εφ’ όρου ζωής ενώ η έλλειψη ιωδίου αντιμετωπίζεται με αντίστοιχη λήψη συμπληρώματος ιωδίου. Και σε αυτή τη περίπτωση αυτό που χρειάζεται να ξέρεις είναι ότι, πρόκειται για μια κοινή πάθηση που είναι αντιμετωπίσιμη με εξαιρετικά αποτελέσματα.

Ο υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται στην Ευρώπη με τετραπλάσια συχνότητα από τον υπερθυρεοειδισμό.

Πού οφείλεται;

Όπως μπορείς εύκολα να συμπεράνεις, ο υποθυρεοειδισμός είναι πολύ πιθανό να προκαλείται όταν δεν υπάρχει επαρκής πρόσληψη ιωδίου. Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει σε χώρες που παραδοσιακά τρόφιμα είναι πλούσια σε ιώδιο όπως το θαλασσινό αλάτι στην Ελλάδα για παράδειγμα. Σε αυτές τις περιπτώσεις η πιο κοινή αιτία της νόσου είναι η θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Πρόκειται για ένα αυτοάνοσο νόσημα κατά το οποίο κύτταρα της άμυνας του οργανισμού «επιτίθενται» στον θυροειδή αδένα και συντελούν στην εκδήλωση του υποθυρεοειδισμού.

Το 80% του υποθυρεοειδισμού αυτοάνοσης αιτιολογίας εξαρτάται από γενετικούς παράγοντες. Η νόσος είναι επίσης πιο συχνή σε μεγαλύτερες ηλικίες και στις γυναίκες, ιδιαίτερα όσες είχαν χαμηλό βάρος στη βρεφική και παιδική ηλικία.

Το περιεχόμενο της σελίδας συνεχίζεται πιο κάτω

Τι αλλάζει στη δική σας διατροφή;

Χρειάζεστε καθοδήγηση με τη διατροφή και το βάρος σας ενώ έχετε θυροειδή; Θα χαρούμε να σας βοηθήσουμε!


Πώς θα το καταλάβεις;

Και σε αυτή τη περίπτωση τη διάγνωση την κάνει ο ενδοκρινολόγος σου κρίνοντας από τις αιματολογικές εξετάσεις σου αρχικά. Αυτό που είναι δύσκολο στη περίπτωση του υποθυρεοειδισμού, είναι να υποψιαστείς τα συμπτώματά του καθότι συνήθως είναι “λεπτά” για να τα παρατηρήσεις ενώ υπάρχουν πολλές ασυμπτωματικές περιπτώσεις. Κάποια καταγεγραμμένα συμπτώματα και ενοχλήσεις σχετικά με τον υποθυρεοειδισμό είναι:

  • Αύξηση βάρους
  • Μη ανεκτικότητα στο κρύο και υποθερμία.
  • Κόπωση και ληθαργικότητα
  • Αλλαγές στη φωνή ή και μείωση στην ευαισθησία της γεύσης, όρασης και ακοής.
  • Ξηρό δέρμα και αυξημένη τριχόπτωση.
  • Δυσκοιλιότητα

Αναγνώρισες κάποιο από αυτά τα συμπτώματα; Μη βιαστείς να υποθέσεις ότι πάσχεις από υποθυρεοειδισμό! Μέχρι σήμερα, καμία από τις 34 ενοχλήσεις-συμπτώματα που έχουν καταγραφεί σχετικά, δεν είναι ικανή να ταυτοποιήσει έναν ασθενή με υποθυρεοειδισμό. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να επισκεφτείς τον ενδοκρινολόγο σου.

Επιπλοκές που συνδέονται με τον υποθυρεοειδισμό

Αν δεν αντιμετωπιστεί, ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργικότητα σχεδόν όλων των ζωτικών οργάνων μιας και οι θυρεοειδικές ορμόνες δρουν ποικιλοτρόπως σε όλο το σώμα. Πιο συγκεκριμένα, ο υποθυρεοειδισμός αυξάνει τη χοληστερόλη στο αίμα και το κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα, σχετίζεται επιπλέον με ενδείξεις του μεταβολικού συνδρόμου όπως είναι η αυξημένη περιφέρεια μέσης και η υπέρταση αλλά και με την εμφάνιση άνοιας που πιθανόν να είναι αντιστρεπτή κατάσταση!

Διατροφικοί στόχοι

Πρώτη διατροφική προτεραιότητα στον υποθυρεοειδισμό είναι και πάλι η επαρκής κατανάλωση ιωδίου, κάτι που είναι εύκολο να επιτευχθεί με τη χρήση ιωδιούχου ή θαλασσινού αλατιού που έχουμε σαν βασική τροφή στην Ελλάδα. Το οξύμωρο είναι ότι, η  υπερ-κατανάλωση (>220μg/ημερησίως) ιωδίου φαίνεται επίσης να οδηγεί σε υποθυρεοειδισμό ενεργοποιώντας έναν διαφορετικό μηχανισμό στη διαδικασία βιοσύνθεσης των θυρεοειδικών ορμονών που έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Παν μέτρον άριστον, λοιπόν.

Το να διατηρήσεις έναν φυσιολογικό ΔΜΣ, αποτελεί επίσης προτεραιότητα αφού η συχνότητα εμφάνισης υποθυρεοειδισμού είναι μεγαλύτερη ανάμεσα σε άτομα με αυξημένο σωματικό βάρος.

Μπορείς να χάσεις κιλά αν έχεις υποθυρεοειδισμό;
Αν έχεις υποθυρεοειδισμό, ο οργανισμός σου θα προβάλλει μια μεγαλύτερη αντίσταση σε ένα πρόγραμμα απώλειας βάρους καθυστερώντας τα αποτελέσματα στη μείωση του βάρους. Μόλις όμως, σταθεροποιηθεί η φαρμακευτική αγωγή σου και επανέλθουν στο φυσιολογικό, οι θυρεοειδικές ορμόνες, τότε ο οργανισμός σου θα ανταποκρίνεται σε ένα ισορροπημένο πρόγραμμα απώλειας βάρους σαν να μην έχεις θυροειδή!

Σχετικά με τα διατροφικά μοντέλα, τα αποτελέσματα είναι αντικρουόμενα ωστόσο, υπάρχουν ενδείξεις που υποστηρίζουν μια διατροφή χαμηλή σε ζωικά τρόφιμα ως πιο κατάλληλη. Οποιοδήποτε διατροφικό σχήμα και αν ακολουθήσεις, φρόντισε να έχεις επαρκή τα εξής συστατικά:

  1. Σίδηρο. Η σιδηροπενική αναιμία φαίνεται να αυξάνει το κίνδυνο για υποθυρεοειδισμό. Αν τυχόν έχεις ανάγκη τη λήψη συμπληρωμάτων σιδήρου, αυτά θα πρέπει να τα λαμβάνεις μακριά από την φαρμακευτική αγωγή σου (που συνήθως είναι η levothyroxine). Καλές πηγές σιδήρου είναι τα κρεατικά (όλων των ειδών), τα αυγά, τα όσπρια (π.χ. φακές) και πράσινα φυλλώδη λαχανικά (π.χ. σπανάκι)
  2. Σελήνιο. Το σελήνιο αποτελεί ένα μικροστοιχείο με ιδιαίτερη σημασία στην βιοσύνθεση της Τ3  ενεργοποιώντας την λειτουργικότητά της. Συμπληρώματα διατροφής σε περίπτωση ανεπάρκειας, έχουν δείξει μείωση των αυτοάνοσων αντισωμάτων που προκαλούν υποθυρεοειδισμό. Τρόφιμα πλούσια σε σελήνιο είναι επίσης τα κρεατικά, τα αυγά και τα όσπρια αλλά επίσης και οι ξηροί καρποί και ειδικότερα τα φυστίκια Βραζιλίας,

Ασθενείς με κοιλιοκάκη έχουν τετραπλάσια πιθανότητα να εμφανίζουν υποθυρεοειδισμό με αντίστοιχο μηχανισμό αυτόανοσου νοσήματος που επιτίθεται στα κύτταρα του θυροειδή. Αν όμως, έχεις την κοιλιοκάκη σου υπό έλεγχο με μία διατροφή αυστηρά χωρίς γλουτένη (που ούτως ή άλλως πρέπει να ακολουθείς), βελτιώνεται και η κατάσταση του θυροειδή με πιθανή μείωση και της αναγκαίας φαρμακευτικής θεραπείας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχουν κάποιοι χημικοί ρυπαντές όπως (πολυχλωριωμένο διφαινύλιο, διοξίνες κ.ά .) που απαντώνται πιο συχνά στα ψάρια, το κρέας, τα αυγά και τα γαλακτοκομικά και που μειώνουν τα επίπεδα της Τ3. Αν και τα δεδομένα αυτά προέρχονται από μελέτες που οι συμμετέχοντες έχουν εκτεθεί σε σημαντική συγκέντρωση των ρυπαντών αυτών λόγω π.χ κάποιου εργασιακού ατυχήματος.

Γιατί να λάβεις το φάρμακό σου με άδειο στομάχι;
Ένα από τα πρώτα πράγματα που θα σου έχει εξηγήσει ο ενδοκρινολόγος σου είναι ότι το φάρμακο, το πιο κοινό χρησιμοποιούμενο είναι το levothyroxine, μισή ώρα πριν το πρωινό. Αυτό είναι επειδή, το γεύμα και δη αν είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, καθυστερεί την απορρόφηση του φαρμάκου επηρεάζοντας τελικά τη δραστικότητά του. Αντίστοιχη επίδραση έχουν τα συμπληρώματα ασβεστίου και σιδήρου.

Τρόφιμα με ιδιαίτερη σημασία στο θυροειδή

Σταυρανθή λαχανικά

Θα τα ακούσετε αλλιώς και σαν κραμβοειδή λαχανικά. Αυτά περιλαμβάνουν το μπρόκολο, το κουνουπίδι, τα λαχανάκια Βρυξελών, το λάχανο, τα γογγύλια, τα ραπανάκια, η ρίζα κασάβα (ή αλλιώς μανιόκα), η μουστάρδα και το μπαμπού. Υπάρχουν δεδομένα για αυτά τα λαχανικά ότι περιέχουν μια ουσία (goitrin) που αυξάνει τη πιθανότητα βρογχοκήλης όταν καταναλωθούν σε αυξημένες ποσότητες. Όταν όμως, μαγειρεύεις επαρκώς αυτά τα τρόφιμα, δεν υπάρχει πρόβλημα, αφού καταστρέφεις ένα ένζυμο απαραίτητο για τη μη θεμιτή αυτή δράση.

Προϊόντα σόγιας

Η σόγια και τα προϊόντα που την περιέχουν ή προέρχονται από αυτή, μπορεί να επιδεινώσουν τα προβλήματα του θυροειδή:

  1. μειώνοντας την απορρόφηση της Τ4,
  2. επηρεάζοντας τη λειτουργικότητα των θυροειδικών ορμονών και
  3. αυξάνοντας την αυτοάνοση απόκριση του θυροειδή

Τόσο η πρωτεΐνη σόγιας όσο και οι ισοφλαβόνες της, αν και δεν επηρεάζουν τη λειτουργία του θυροειδή όταν αυτή είναι φυσιολογική, ωστόσο, σε ασθενείς με υποθυρεοειδισμό μειώνει την απορρόφηση της φαρμακευτικής αγωγής αναγκάζοντας την αύξηση της δοσολογίας της.

Πράσινο τσάι

Εκχυλίσματα πράσινου τσαγιού σε υψηλές συγκεντρώσεις μπορεί να οδηγήσουν σε δυσλειτουργία του θυροειδή όπως δείχνουν έρευνες σε ζωικό πειραματικό μοντέλο. Πιο συγκεκριμένα, έχουν παρατηρηθεί μειωμένα επίπεδα Τ3 και Τ4 στο αίμα παράλληλα με αυξημένη TSH. Τα ευρήματα δεν έχουν επιβεβαιωθεί από κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους ενώ η δοσολογία είναι υψηλότερη απ’ ότι θα μπορούσε να υπάρχει σε μια ισορροπημένη διατροφή.

Ένας ασθενής με θυροειδή είναι σημαντικό να ακολουθεί μια θρεπτική διατροφή και έναν υγιεινό τρόπο ζωής και πέρα από τη διατήρηση του βάρους, μιας και βρίσκεται σε μεγαλύτερο κίνδυνο για χρόνια νοσήματα όπως καρδιαγγειακά, διαβήτη, οστεοπόρωση κ.ά.

Συνοψίζοντας

  • Ο θυροειδής αδένας βρίσκεται στο λαιμό σου και έχει θεμελιώδη ρόλο σε ζωτικές διεργασίες όπως ο μεταβολισμός (καύσεις) σου, η θερμορρύθμιση, η λειτουργία του εγκεφάλου και του κεντρικού νευρικού συστήματος, η αιμοποίηση κ.ά.
  • Οι πιο συχνές διαταραχές του θυροειδή οδηγούν στην υπερ- ή υπολειτουργία του, αυξάνοντας ή μειώνοντας αντίστοιχα, την έκκριση των θυρεοειδικών ορμονών, Τ3 και Τ4.
  • Πρόκειται για κοινές παθήσεις με πολύ καλή ανταπόκριση των ασθενών στη διαθέσιμη φαρμακευτική θεραπεία.
  • Τόσο στον υπέρ- όσο και στον υποθυρεοειδισμό, βασική διατροφική γραμμή είναι η επαρκής (ούτε λιγότερη ούτε περισσότερη) πρόσληψη ιωδίου.
  • Στον υπερθυρεοειδισμό παρατηρείται ακούσια μείωση βάρους ενώ στον υποθυρεοειδισμό, αύξηση βάρους. Σε κάθε περίπτωση, η διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους είναι εφικτή και σημαντική όχι μόνο για την ίδια τη νόσο αλλά και για επιπλοκές που τυχόν τις συνοδεύουν.
  • Στον υποθυρεοειδισμό είναι επίσης, σημαντικό να εξασφαλίζεται η επαρκής πρόσληψη σε σίδηρο και σελήνιο. Αντίθετα, συστήνεται να αποφεύγονται προϊόντα σόγιας αφού συνδέονται αρνητικά με τη νόσο και δυσχεραίνουν τη δράση της φαρμακευτικής αγωγής.
  • Τα σταυρανθή λαχανικά (μπρόκολο, κουνουπίδι κλπ) συστήνονται με μέτρο και ισορροπία στη διατροφή ενός ασθενή με υποθυρεοειδισμό καθώς και να μαγειρεύονται πολύ καλά πριν τη κατανάλωσή τους για να μην επηρεάσουν την ανάπτυξη βρογχοκήλης.

Αν ακόμα όλα αυτά που διάβασες σου φαίνονται βουνό, είμαστε εδώ να σε καθοδηγήσουμε βήμα προς βήμα με τη διατροφική διαχείριση και το βάρος σου. Μπορούμε μάλιστα να συνεργαστούμε με τον ιατρό σου αφού στο Ευτροφία πιστεύουμε ότι η συνεργασία του ενδοκρινολόγου και του διατροφολόγου στην αντιμετώπιση του θυροειδή είναι ουσιαστικά βοηθητική για σένα. Έτσι, όχι μόνο θα ξέρεις τι πρέπει να κάνεις ή όχι διατροφικά, αλλά και πρακτικά θα μπορείς να ενσωματώσεις τις διατροφικές οδηγίες πιο εύκολα στη καθημερινότητά σου.